Un novo ollar sobre “As laranxas…”

Dez anos despois da primeira montaxe, lanzo, lanzamos, un novo ollar sobre este texto e sobre este espectáculo. Ollar isto que quere entrever nas entreliñas de Casares: un suspiro poético, un indagar na nosa imaxinación e un desafío para ollar máis alá da aparencia inmediata dos personaxes.

Procuramos dar complexidade aos “modelos” que Casares describe, facelos así arquetipos que constelan varias formas do ser. Anxa, por exemplo, un arquetipo da muller: amante, nai, soporte da familia, severa, doce, alma solar.

Insuflar nos outros personaxes “tipos” o seu contrario e os seus matices. Propoñendo ao noso público varios niveis de lectura. Lonxe da comprensión inmediata e preguntándolles máis do que está exposto.

Estes clowns galegos saberán facer rir e saberán rirse de si mesmos. Saberán quebrar as nosas certezas e inocular o virus da curiosidade.

Así non será unha reposición senón máis ben unha recreación. Porque sobre todo contamos con novos actores cheos de entusiasmo e do pracer de estar en escena. Sen vicios nin certezas, abertos a este desafío que vai máis alá da palabra dita na busca do corazón salvaxe.

Seis actores músicos, unha banda que improvisa, como no jazz, buscando unha linguaxe común. A lingua polisémica do acto teatral.

José Caldas.
Primeiras impresións sobre a nova montaxe.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s